tag:blogger.com,1999:blog-67669111035557440962011-12-29T14:39:35.467-08:00అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.comBlogger361100tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-55369588365869526322011-10-31T08:21:00.001-07:002011-10-31T08:36:00.508-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">క్షణానికోలా మారిపోయే నీకంటే<br />ఎప్పటికీ స్థిరంగా నిలిచుండే నీఊహంటేనే ఇష్టం<br />నీలోనిమార్పుల్ని పట్టిచ్చే నీచిత్తరువులంటేనే ఇష్టం<br />నీటిమూటల్లాంటి నీ బాసలకంటే<br />శిలాక్షరసామ్యంగా నిలిచిపోయే లేఖలంటేనే ఇష్టం<br />సమాధిలోకి తోడొచ్చే నీజ్ఞాపికలంటేఇష్టం<br />గుచ్చుకొని గాయపెట్టే నీ మాటలకంటే<br />తియ్యగా బాధించే నీమౌనం ఇష్టం<br />నాకోసం ఇంకెన్నటికీ నువ్వు పాడని పాటలిష్టం<br />ఓ కౄరురాలా! నిజమైన నీకంటే<br />అందమైన నీజ్ఞాపకం ఇష్టం<br />చీరపల్చని నీస్నేహం ఇష్టం<br />వేధిస్తున్న వర్తమానం కంటే<br />భయంగొల్పుతున్న భవిష్యత్తుకంటే<br />నీస్థాయికెదిగిన నాగతం నాకిష్టం<br />దగ్గరయి నిర్లక్ష్యించబడేకంటే<br />దూరమైనా నీమన్నన నాకిష్టం<br />---------------X-----------------</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-5536958836586952632?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-30846720215827454662011-10-16T23:02:00.000-07:002011-10-16T23:04:40.912-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br />స్నేహమూ సన్యాసమూ ఒకటే<br />It's all about loosing your "self" in a way<br />నేస్తమూ, దైవమూ ఒకటే<br />It's all about worshiping anyway<br />మరణమూ, కలయికా ఒక్కటే<br />It's the end of struggle and&nbsp;desperation<br />కోపమూ, ప్రేమా ఒకటే<br />It's all about a difference in expression<br /><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-3084672021582745466?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-80940081572612515482011-09-26T00:23:00.001-07:002011-10-01T06:32:52.541-07:00అబధ్ధపు అయాంఫైన్లెన్నని చెప్పాలి?<br />ఎన్నాళ్లని ఇలా చెబుతూవుండాలి?<br />నేను జారిపోతున్నాను nothingnessలోకి<br />నీమాటలుకావాలి పట్టుకు వేళ్ళాడటానికి<br />అర్ధాలు వెతుక్కోడానికి.<br />నేస్తమా I am not fine.<div><div>నువ్వు లేనప్పుడు,</div><div>నీతోటి మాట్లాడలేనప్పుడు </div><div>I can't be fine.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-8094008157261251548?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-24750181629242977042011-05-28T11:00:00.000-07:002011-05-28T11:03:18.781-07:00నాక్కొన్ని సరిహద్దులు కావాలి.<br />వాటినానుకొని కొన్ని గోడలు కావాలి.<br />అవి చిన్నగానూ, అందంగానూ వుండాలి.<br />ఇంకో ఆరడుగులు వృధాచెయ్యడం నాకిష్టంలేదు.<br />వాట్నెవరూ దాటిరాకుండా...<br />కరకు మాటల తూటాలు పోగుచేసుకోవాలి.<br />అలాగే కొన్ని తలుపులు, కొన్ని తాళాలు కూడా<br />సీల్డ్ ప్యాక్‌లో టీపొడిలా...<br />నా ఆలోచనల్ని నాలోనే బంధించి వుంచుకొనేందుకు,<br />కొన్నింటినుంచి నన్ను రక్షించుకొనేందుకు.<br />నావన్నీ నేనే అనుభవిస్తూ,<br />అందరినుంచీ అనంతానంతదూరం వెళ్ళిపోయి<br />కృష్ణబిలంలా మారిపోవాలి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-2475018162924297704?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-57259861111863133972011-02-23T21:50:00.000-08:002011-02-23T23:10:46.136-08:00కన్నీళ్ళతో చెరిగిపోని శిలాక్షరాలు<br />కాలం మలాముతో ఎన్నటికీ మానని గాయాలు<br />నీ జ్ఞాపకాలు<br /><br />మళ్ళీ మళ్ళీ తిరిగొచ్చే కెరటాలు<br />లోతుల్లోకి లాక్కెళ్ళే ఉప్పునీటి సుడులు<br />నీ జ్ఞాపకాలు<br /><br />నలుగురిలో కన్నీటి ఆనవాళ్ళు<br />ఒంటరితనంలో గులాబి ముళ్ళు <br />నీ జ్ఞాపకాలు<br /><br />జోకొట్టే జోలపాటలు<br />నిద్రనుచెరచే అలజళ్ళు<br />నీ జ్ఞాపకాలు<br /><br />జేబులో తడిచిన రుమాళ్ళు<br />గుండెల్లో పేలే తుపాకీ గుళ్ళు<br />నీ జ్ఞాపకాలు<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-5725986111186313397?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-62851962566101116292010-12-22T20:50:00.001-08:002010-12-22T20:50:47.835-08:00వెలుగురేఖలు ఆశలన్నింటినీ తూట్లు పొడిచిన ఓ ఉదయాన...<br />మాటలన్నీ ముడుక్కుపడుకొని "తోడురామ"న్న ఓ ఉదయాన...<br />మౌనాన్నే నీదరి రాయబారానికంపాను<br /><br />చెరిపేసే ప్రయత్నంలో <br />నీపేరు కన్నీటితో దిద్దుతూనే ఉన్నాననీ,<br />అసాధ్యమని అర్ధంచేసుకున్నాననీ...<br /><br />నవ్వే ప్రయత్నంలో<br />పెదాలుప్పగా వెక్కిరిస్తున్నాయనీ <br />ఓటమినంగీకరిస్తున్నానీ...<br /><br />జవాబు మీద ఆశలేదు నేస్తం...<br />కనీసం అర్ధంచేసుకుంటావనుకున్నాను,<br />మన్నిస్తావనుకున్నాను<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-6285196256610111629?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-58946702401688670722010-09-05T21:39:00.001-07:002010-09-05T21:43:33.643-07:00మళ్ళీ first bell మోగాలి<br />నేర్చుకున్న అపోహల్ని<br />తలకెక్కించుకున్న అపార్ధాల్ని <br />కల్మషాల్నీ, కౌటిల్యాన్నీ<br />పడవలుచేసి నీళ్ళలో ముంచెయ్యాలి<br /><br />కొత్త notebook కావాలి<br />రంగు పెన్సిళ్ళతో నాపేరు అందంగా రాసుకోవాలి<br />రాసుకున్నవేవీ చెరిగిపోకుండా<br />రాసినవేవీ అరిగిపోకుండా <br />జేబుక్కట్టుకు తిరగాలి<br /><br />ఘడియ ఘడియకీ పాఠాలు మారతాయ్<br />పరీక్షలూ మారతాయ్<br />పంతుళ్ళూ మారతారు<br />Fail అయిన ప్రతిసారీ తడిగానైనా నవ్వాలి<br />Humpty Dumpty తిరగ రాయాలి<br /><br />స్నేహాలతో జేబు నింపుకోవాలి<br />కొన్ని జాబులూ, రుమాళ్ళూ ఇచ్చిపుచ్చుకోవాలి<br />Head master నన్ను పైక్లాసులకని పంపించేలోగా<br />మళ్ళీ first bell మోగాలి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-5894670240168867072?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-53259725665551941172010-09-01T20:53:00.001-07:002010-09-01T20:53:57.062-07:00ఎవరన్నారు "గతం గత:" అని?<br />నేనింకా జీవిస్తూనే వున్నాను<br />గతంలో(లా)<br />మళ్ళీ మళ్ళీ అవే పాటలు పాడుకుంటున్నాను<br />తరచి తరచి అవే ఆశల్ని సజాయించుకొంటున్నాను<br />నేనింకా జీవిస్తూనే వున్నాను<br />ఒంటరిగా<br />వనంలా ఋతువుకో మొహం వేయలేకపోవచ్చు<br />లోలకంలా అసహనంగా కదిలి ప్రకటించలేకపోవచ్చు<br />కానీ నేను జీవిస్తూనే వున్నాను <br />మౌనంగా<br />అన్నీ గమనిస్తూనే వున్నాను<br />ఎవరో ఏదో అంటారు "ఈ క్షణంలో జీవిద్దా"మని<br />ప్రతీక్షణం ఓ క్షణం మరణిస్తోంది <br />నువ్వు మాత్రం చిరంజీవివైపోదామనే <br />హాయిగా గతం ఒళ్ళో తలవాల్చి పాపాయిలా ఆడుకోక<br />ఫ్యూచరా? అదో ఎండమావి కాదూ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-5325972566555194117?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-26528721580487867522010-08-08T22:57:00.001-07:002010-08-08T23:34:58.436-07:00రేయ్... బుజ్జులూ...<br />Calendar తో ఓడిపోయిన నేను<br />Dairy లో వెనక్కి వెళ్ళాను తెలుసా...<br /><br />లేదురా...<br />పేజీలమధ్యకు నెట్టేసింది నిన్నుకాదు<br />నెమలీకల్లా పడుంది నీ జ్ఞాపకాలూ కాదు<br />నా నవ్వులు, నేను నిజ్జంగా జీవించిన క్షణాలు<br />ప్రతి పేజీ, ప్రతి పేరా<br />పూదోటలా గుబాళిస్తుంటే <br />ఆక్షరా(ణ)లన్నీ butterflies లా<br />గదంతా నిండిపోయాయ్ తెలుసా...<br /><br />కళ్ళు మసకేసాయ్,<br />గుండె బరువెక్కింది <br />పేజీలన్నీ పడవలై ఎక్కడ కొట్టుకుపోతాయోనని <br />తిరిగొచ్చేశాను తెలుసా...<br /><br />Frends అంటారూ... నాకు నువ్వు గుర్తొచ్చావంట...<br />Idiots... వాళ్ళకేమీ తెలీదు<br />నేనసలు నిన్ను మర్చేపోలేదు తెలుసా...<br /><br />నిన్న వర్షమొచ్చింది కదా<br />నీ మొట్టికాయలా చల్లగా తాకింది<br />Rainbow చూశావూ<br />నీ బుంగమూతిలా భలే వుంది<br />చినుకులన్నీ చిన్నపిల్లల్లా రోడ్లవెంట పరిగెడుతుంటే<br />నిన్ను వెతికాను తెలుసా...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-2652872158048786752?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-24084812409371882402010-07-18T21:37:00.000-07:002010-07-18T21:44:02.961-07:00హ్రుదయాన్ని కాగితప్పడవనుకోలేదు<br />వడగళ్ళకు వెరవలేదు<br />గండాలకు జడవలేదు<br /><br />హృదయాన్ని బంగారుముద్దనుకోలేదు<br />పారేసుకుంటానన్న భయంలేదు<br />కానీ తిరిగొస్తుందన్న ఆశలేదు<br /><br />హృదయాన్ని తెల్ల కాగితమనుకోలేదు<br />దిద్దుబాటలకీ, కొట్టివేతలకీ బెదరలేదు<br />చిరుగులకీ, మరకలకీ కొరవాలేదు<br /><br />హృదయాన్ని గాలిపటమనుకోలేదు<br />తెగి, పోతుందని గాభరాలేదు <br />హద్దుల్లో పెట్ట ప్రయత్నించనూలేదు <br /><br />ఇప్పుడు చూసుకుంటే <br />మీ క్రొంగొత్త హృదయాలకంటే <br />చివికి, చిరుగులు పడినా <br />గాయాలు, గాట్ల పాలైనా <br />నా హృదయమే చాలా అందంగా వుంది.<br /><br />(ఒక ఉరుదూ కవిత చదివిన మైకంలో, అదిచ్చిన స్పూర్తిలో...)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-2408481240937188240?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-45396561734861794982010-07-14T02:22:00.001-07:002010-07-14T02:22:48.781-07:00కలబోస్తే స్నేహం<br />కలహిస్తే వైరం<br />పలికిస్తే భావం<br />కరవైతే మౌనం<br />కాదనుకుంటే భారం<br />అవసరమే లేనిది ప్రణయం.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-4539656173486179498?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-37294714733712079622010-06-28T04:21:00.001-07:002010-06-28T04:21:38.512-07:00సముద్రమూ... నేను...<br />కెరటాలూ... కన్నీళ్ళూ...<br />గుర్తులు చెరిపేసుకోవడానికి ఒకటేదారి<br />అవే అలజళ్ళూ<br />అయినా డాంబికపు ప్రశాంతత<br />అదే బడభాగ్ని<br />అయినా చిక్కటి నవ్వు<br />ఒకటే తేడా నేనొంటరిని<br />తనకి ఆకాశం తోడుంది <br />తనతో కరిగి కన్నీరవ్వడానికి<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-3729471473371207962?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-43229688865017439882010-06-28T04:09:00.001-07:002010-07-14T03:27:33.737-07:00మరుజన్మటూ వుంటే...<br />పట్టుపురుగులా పదిరోజులే జీవించినా<br />పట్టంపూచిలా మాధుర్యాన్నాస్వాదించాలి<br />భ్రాంతినై దు:ఖాలన్నింటినీ దూరంచెయ్యాలి<br />కన్నీటినై గుండెలు తేలిక పరచాలి<br /><br />మరుజన్మంటూ వుంటే...<br />పసిపాపనై నీ ఒళ్ళో కెరింతలు కొట్టాలి<br />అమ్మనై నిన్ను లాలించాలి<br />జీవితమై నీ వెన్నంటి నడవాలి<br />మరణమై నాలో కలిపేసుకోవాలి<br /><br />మరుజన్మంటూ వుంటే...<br />ప్రేమైనై మనసుల్ని కలపాలి<br />మనసునై ప్రేమని పండించాలి<br />సరిహద్దునై చెరిగిపోవాలి<br />జ్ఞాపకంగా నేను మిగిలిపోవాలి<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-4322968886501743988?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-21938735545223422722010-06-28T04:02:00.000-07:002010-06-28T04:03:10.505-07:00నవ్వడం ఎంతకష్టమో<br />జీవించడం ఎంత నిరర్ధకమో<br />మరణమెంత వాంఛనీయమో<br />నన్నడగండి చెబుతాను<br /><br />కన్నీళ్ళెంత సన్నిహితమో<br />సాన్నిహిత్యమెంత ప్రియమో<br />ప్రేమయెంత దుర్లభ్యమో<br />ఆ దుర్లభ్యమెంత అత్యవసరమో<br />నన్నడగండి చెబుతాను<br /><br />కత్తులుదూసే కలలేమిటో<br />ఎడారిలాంటి వొంటరితనమేమిటో <br />అగాధమంటి భవిష్యత్తేమిటో <br />నిస్సారమంటి క్షణాలేమిటో <br />నన్నడగండి చెబుతాను<br /><br />శూన్యమంటే, దైన్యమంటే <br />ప్రేమైక వైధవ్యమంటే <br />రాతి గుండెల దైవమంటే <br />రాహిత్యపు మంటలంటే <br />నన్నడగండి చెబుతాను.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-2193873554522342272?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-54204491902512149562010-06-22T21:04:00.000-07:002010-06-23T02:43:47.603-07:00నాకిప్పుడు కావాల్సింది<br />క్షణాల్ని గడ్డకట్టించడం కాదు<br />కాలాన్ని తిరగతోడటం,<br />కొన్నింటిని undo చెయ్యడం,<br />I pod లో music లా...<br />మరికొన్నింటిని మళ్ళీ మళ్ళీ ఆస్వాదించడం<br />పూర్తిగా discharge అయ్యేలోగా<br /><br />నేనిప్పుడు చెయ్యాల్సింది<br />ఆనందాన్ని వెతుక్కోవడమే కాదు<br />పాత గాయాల్ని మాన్పుకోవడం,<br />కొత్తగా మళ్ళీ చిగురించడం,<br />Garden లో గులాబీలా<br />ప్రతి ముల్లును పువ్వులా మార్చడం<br />మరో శిశిరం ముంచుకొచ్చేలోగా<br /><br />నేనిప్పుడు ఏడ్వాల్సింది<br />ఇంకెవరి గురించో కాదు<br />నాకు దూరమై పోతున్న<br />నా గురించి, నా ఒంటరితనం గురించి,<br />ముప్పిరిగొంటున్న ఊహలగురించి,<br />ముంచుకొస్తున్న పీడకలలగురించి<br />నాకళ్ళు కాయలయ్యేలోగా<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-5420449190251214956?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-54810994436701859032009-09-08T05:20:00.000-07:002009-09-08T05:30:27.588-07:00మరణమెంత ఉదాత్తమైనది!<br />పాపాల్నీ, అపరాధాల్నీ క్షమించేసి<br />ముంచుకొచ్చే అర్ధరాహిత్యాన్ని కనుమరుగుచేసి<br />మరో అవకాశాన్నీ, ఓ క్రొత్తర్ధాన్నీ ఇచ్చింది.<br /><br />మరణమెంత మోసకారి!<br />జీవితాంతం వేధించిన<br />క్షణభంగురాన్ని కాదని వలచివస్తే<br />మళ్ళీ నన్నదేరక్కసి పాలుచేసింది<br /><br />మరణమెంత ప్రియమైనది!<br />గతుకుల్లో అలసి<br />మలుపుల్లో నలిగి<br />అలసిసొలసి ఆశ్రయించిననాడు<br />నేనున్నాలెమ్మంది...<br />స్వాంతనకూర్చి మరో పోరాటానికి సన్నధ్ధంచేసింది<br /><br />మరణమెంత కరుణలేనిది<br />పరుదెంచి వచ్చి శరణంటువేడిన నన్ను<br />జీవన్నరకంలో పడివుండమని<br />పరిహసించి పోయింది.<br /><br />(ఎప్పుడో రాసుకున్నది యధాతధంగా...)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-5481099443670185903?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-50372102860692774042009-09-04T03:07:00.000-07:002009-09-04T03:09:34.478-07:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: -webkit-monospace; font-size: 15px; white-space: pre-wrap; ">కదిలీ కదలని క్షణాలను,<br/> వదలీ వదలని ఙాపకాలను<br/> దాటుకుంటూ, దారిచేసుకుంటూ<br/> వెనుదిరిగి రావడం అనుమానమే ఐనా<br/> మరుపు మలుపుల్లో<br/> కన్నీటి ఆనవాళ్ళు విడుస్తూ,<br/> ఖాళి గుండెతో తాళం వేస్తూ<br/> మరణాన్నలా ఆహ్వానిస్తూ <br/> నా జీవనగీతాన్నిలా పాడుతూనే వుంటాను.<br/> ఒంటరితనం తోడుగా సాగిపోతూనేవుంటాను.<br/></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-5037210286069277404?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-73592506229355999312009-05-13T07:50:00.000-07:002009-05-13T07:54:27.531-07:00<div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:-webkit-monospace;font-size:24px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:6px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:12px;"> ఆమె నన్ను</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:-webkit-monospace;font-size:24px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:6px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:12px;"> నిండు నూరేళ్ళూ జీవించమని </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:-webkit-monospace;font-size:24px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:6px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:12px;"> శపించింది</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:-webkit-monospace;font-size:24px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:6px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:12px;"> మౌనాన్నీ, శూన్యాన్నీ</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:-webkit-monospace;font-size:24px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:6px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:12px;"> నా తోడుగా పంపమని </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:-webkit-monospace;font-size:24px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:6px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:12px;"> దైవాన్ని ప్రార్ధించింది </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:-webkit-monospace;font-size:24px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:6px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:12px;"> నా ప్రతీ క్షణం తన నిరీక్షణంలో</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:-webkit-monospace;font-size:24px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:6px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:12px;"> తపించి, జ్వలించి, ఫలించాలని(?)</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:-webkit-monospace;font-size:24px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:6px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:12px;"> ఆదేశించింది</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:-webkit-monospace;font-size:24px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:6px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:12px;"> మరణించాలని నాకనిపిస్తుంది</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:-webkit-monospace;font-size:24px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:6px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:12px;"> తనేనాటికైనా </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:-webkit-monospace;font-size:24px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:6px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:12px;"> నాకా భిక్షవేస్తుందనే ఆశ</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:-webkit-monospace;font-size:24px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:6px;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:12px;"> నా ప్రాణాలన్నిలబెడుతుంది.</span> </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:-webkit-monospace;font-size:12px;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-7359250622935599931?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-81864226653005201422008-10-21T01:54:00.000-07:002008-10-21T01:58:40.333-07:00ఎప్పుడో మొదలై<br />ఎక్కడో పరిపూర్ణమౌతుంది<br />జీవితం ఒక ప్రవాహం<br /><br />ప్రతిమజిలీ పరిచయాలను, అనుభవాలను జతచేసి<br />కొన్నింటిని పరిమార్చిఏమైతేనేం చివరికి<span class=""> మాత్రం</span><br /><span class=""></span>ఒంటరితనాన్ని తోడిచ్చి<br /><span class=""></span>గమ్యం వైపు భారంగా అడుగులు వేయిస్తుంది<br />జీవితం ఒక ప్రయాణం<br /><span class=""></span><br />పునరపి జననం పునరపి మరణం<br />జనమరణాల నడుమ జీవితమొక విరామ చిహ్నం.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-8186422665300520142?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-90034224429572207492008-06-19T04:26:00.000-07:002008-06-19T08:14:44.629-07:00ప్రేమీ...<br />మనసును దోచావ్ సరే...<br />నాకంటూ కొన్ని క్షణాల్ని,<br />నావైన కొన్ని ఆలోచనల్ని<br />అప్పుగానైనా ఇవ్వవా ప్లేజ్....<br /><br />నీతలపులు కప్పుకోకుంటే<br />రెప్పలు బరువెక్కనంటున్నాయ్<br />నీ వలపును పొందే ఆశలే<br />మరోదయానికి తలుపులు తెరుస్తున్నాయ్.<br /><br />తీరా.. అందులోనూ నువ్వే<br />సూర్యోదయం కూడా<br />చెలి ముఖారవిందాన్నే తలపిస్తే<br />నేనేం చెయ్యాలి?<br />ముచ్చటపడి మరోసారి మనసు పారేసుకోనా?<br /><span class=""></span>అయినా<br />నాదంటూ అలాంటిదొకటి<br />నాదగ్గర ఉంటేకదా!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-9003422442957220749?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-36951303583123111782008-04-30T03:41:00.000-07:002008-04-30T03:43:37.729-07:00నీవు లేని<br />నేనునీడ లేని తరువును (చెట్టుకు నీడ ప్రాణం ఒకటేనని నా కవి హృదయం)<br />తోడు లేని పులుగును<br />సందె వేళ వెలుగును<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-3695130358312311178?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-10012251615862710872008-04-29T19:50:00.000-07:002008-04-30T03:44:33.533-07:00రాత్రి మా వూళ్ళో(బెంగళూర్లో) నర్గీస్ పడిందండి. అర్ధంకాలేదా అదే బంగాళాఖాతంలో మొదలైన తుఫానుకి మన వాతావరణ శాఖ వారిచే ఆ విధంగా నామకరణం చేయబడింది. ఇదేదో వాళ్ళను చూసి మనంకూడా వాతలుపెట్టుకుంటున్నట్లుంది కదూ (కత్రీనా గుర్తుంది కదూ). ఐనా ఈ ఉపద్రవాలకి కూడా అమ్మయిల పేర్లే పెట్టాలా? ఇదేదో "స్త్రీ వినాశకారిణి" అని చెబుతున్నట్లుగా వుందే :-) (femme fetale లా అన్నమాట). అయనెవరో అన్నట్లు నెల్లూరు లో మొదలైన తుఫానుకి యే పెంచలయ్య తుఫాను అనో, మచిలీపట్నం ఐతే గోపాల్రావు తుఫాను అనో పెట్టు కొవచ్చు కదా. అంతగా కాదంటే రాజీవ్ గాంధీ యెలాగూ వున్నాడయ్యె... ఆహ యేమి రాజీవ్ గాంధి తుఫానా? ధన్యొస్మి.<br /><br />Bye the way నాకో కోరిక వుండేది ఎప్పుడైనా మావూళ్ళో వరదలు వచ్చి మా స్కూలు కొట్టుకు పొయి మెమెంచక్కా బడి గొడవ లేకుండా helicopter లో ఇచ్చే పొట్లాలు తింటూ, వరద నీటిలో ఈదాలని. (ఇప్పుడైతే స్కూలు స్థానే ఆఫీసు వచ్చింది) ఆ నా కోరిక రాత్రి తీరేలా అనిపించింది కానీ యెంచేస్తాం. వరిణుడిని suspend చేసినట్లున్నారు పాపం Congres నుండి. అహా నీళ్ళన్నీ ఇంతెత్తున ప్రవహిస్తూ వుంటే బస్సులు పడవల్లా, పాదచారులు చేపల్లా క్యా సీన్ హై! కాక పోతే ఒకటే problem. Bye the time I reached my room I was as wet as a drowned rat.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-1001225161586271087?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-16597887862169390742008-04-24T04:43:00.001-07:002008-04-24T04:43:59.356-07:00నన్ను చూడగానే<br />నీ కళ్ళు కలువలవుతాయ్<br />కళ్ళతో లయ తప్పిన గుండెను<br />నీ నవ్వుతో సరిచేసుకుంటాను<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-1659788786216939074?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-77291585706602695502008-04-24T04:41:00.000-07:002008-04-24T04:42:34.690-07:00ప్రియా...<br />నెమలీకలమధ్య,<br />కంటికి రెప్పకు మధ్య<br />నాకు మత్రమే దాచుకున్న నిన్ను<br />నా తొలి కవితలో తీర్చినప్పుడు,<br />నా కవితకు తొలి ప్రశంస<br />నాయికదే అయినప్పుడు,<br />సుప్రభాత వీచికలకు,<br />అరుణారుణకిరణ మృదు స్పర్శకు ముందే<br />నా కలలు కరిగి కళ్ళెదుట నిలిచినప్పుడు<br />నా మదినుదయించిన భావన<br />ఇప్పటి వరకూ మాత్రం<br />అవ్యక్తం.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-7729158570660269550?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-32819910154633019372008-04-23T06:20:00.000-07:002008-05-14T00:12:08.147-07:00ఎంత యెదిగీ<br />నీడ తోడు కొరవడడం<br />తాటిచెట్టుకు తెలుసు<br />పలకరింపులే తప్ప<br />ప్రేమలు కొరవడిన గుండె కోత<br />పువ్వుకు తెలుసు<br />చొరవచూపినా చేయిచాచక<br />లోనికి ముడుచుకు పోయే నీడలు<br />గుండెల్లో మెత్తని పిడిబాకు లవ్వడం<br />సూర్యుడికి తెలుసు<br />తనలోనిదేదీ<br />తన సొంతం కాదని<br />సంద్రానికీ తెలుసు<br />ఎటొచ్చీ...<br />నాకే తెలీదు<br />సామీప్యతలు కూడా కొరవడిన<br />ఈ విశాలమైన ఒంటరితనంలో<br />మమతలు మరీచికలనీ,<br />స్నేహాలు సందెవెలుగులని<br />ఆత్మీయతలావలి తీరాలని.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-3281991015463301937?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-84241209315611437682008-03-27T04:03:00.000-07:002008-04-23T06:27:11.505-07:00అచ్చమ్మ హొటేలు...<br />టేబిలు...<br />ఖాళీ టీ కప్పులు...<br />దోస్తానీ యా నయీ ప్రేమ్ కహానీ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-8424120931561143768?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-49112758674004232652008-03-05T21:12:00.000-08:002008-03-05T21:17:52.041-08:00<strong>సినిమా:</strong> మా వూళ్ళో మహాశివుడు<br /><strong>సందర్భం:</strong> socialism గురించి శివోపన్యాసానంతరం.<br /><br />ఈ రోజు ఉదయం T.V. చూస్తుంటే ఒక సినిమాలో పత్రల మధ్య ఈ సంభాషణలు జరిగాయి.<br /><br /><strong>సత్యనారాయణ (పూజారి): </strong>స్వామీ... అంతా ఒక్కటే ఐనప్పుడు... ఇప్పటికే మనదేశంలో ఇరవైఒకటో, ఇరవైరెండో రాష్ట్రాలు వున్నాయి కదా, ఈ మధ్య కొందరు మాకు ప్రతేకంగా రాష్ట్రం కావాలని అడుగుతున్నారుకదా ఇచ్చేస్తే గొడవలన్నీ పోతాయి కదా?<br /><strong>రావుగోపాల రావు (పరమ శివుడు):</strong> నాయనా నువ్వెప్పుడైనా మసాలా వడ తిన్నావా?<br /><strong>పూ.:</strong> తిన్నాను స్వామి.<br /><strong>ప. శి.:</strong> అందులో ముఖ్యమైన దినుసులేమిటి?<br /><strong>పూ: </strong>శెనగ పప్పు, మినప్పప్పు, నూనె.<br /><strong>ప.శి.:</strong>సెనగపప్పు యెక్కడ దొరుకుతుంది?<br /><strong>పూ: </strong>ఉత్తర ప్రదేశ్ స్వామి.<br /><strong>ప.శి.:</strong> మినప్పప్పు?<br /><strong>పూ.:</strong> మధ్యప్రదేశ్ స్వామి.<br /><strong>ప.శి.:</strong> ఆవాలు?<br /><strong>పూ.:</strong> ఆంధ్ర ప్రదేష్ స్వామి.<br /><strong>ప.శి.:</strong> మిర్చి<br /><strong>పూ.:</strong> తమిళనాడు స్వామి.<br /><strong>ప.శి.:</strong> నూనె?<br /><strong>పూ.: </strong>బీహార్ స్వామి.<br /><strong>ప.శి.:</strong> కట్టెలు?<br /><strong>పూ.: </strong>అరణ్య ప్రదేశ్ స్వామి.<br /><strong>ప.శి.:</strong> ఇనుము?<br /><strong>పూ.:</strong> రోర్కెల్లా స్వామి.<br /><strong>ప.శి.:</strong> కాబట్టి చెప్పేదేమిటంటే, దేశాన్ని ముక్కలుగా విడగొట్టేస్తే కేవలం మసాలా వడ తినటానికే నువ్వు ఇన్ని దేశాలు తిరగాల్సుంటుంది.<br /><strong>పూ.:</strong> ???!!!!<br /><br /><br /><strong>గమనిక:</strong> ఈ సన్నివేశంలోని రాష్ట్రాల పేర్లు అంత యధాతధంగా వుండకపోయుండొచ్చు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-4911275867400423265?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-87289523591366835362008-03-03T23:48:00.000-08:002008-03-03T23:50:56.616-08:00సున్నితత్వం కరవై<br />సాన్నిహిత్యం కొరవై<br />ఆశలధోపాతాళాన్ని <br />చుంబించినప్పుడు...<br /><br />కలలు కలుషితమై<br />మనసు విచలితమై<br />ఆలోచనలు నైరాశ్యంలో<br />జలకమాడి నప్పుడు...<br /><br />భ్రమలు చెదిరినప్పుడు<br />బ్రతుకు బరువైనప్పుడు<br />మానస వీణ తంత్రులుండీ<br />మూగవోయినప్పుడు...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-8728952359136683536?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-92076463449175645562008-02-21T06:07:00.000-08:002008-02-21T06:21:11.575-08:00మరచి పోయాను<br />మమతల్ని,<br />మరపురా(కూడ)ని బంధాల్ని<br />ఇక గుండెపగిలి(?)<br />కన్నీళ్ళు కరువైతే<br />అరువుకోసం కాళ్ళరిగేలా <br />తిరగక్కరలేదు<br /><br />మరచి పోయాను<br />స్మృతుల్ని,<br />సుమధుర జ్ఞాపకాల్నీ<br />ఇక నిర్నిద్రను చీల్చి<br />స్వప్నాల్ని జల్లెడ పడితే<br />మిగిలేదంతా <br />గుర్తు తెలీని శూన్యం మాత్రమే<br /><br />ఆశూన్యంలో నేనొక్కర్నే<br />ఎవరికీ ఏమీగాని రాగాలాపన చేస్తూ<br />నాకోసం నేనై జీవిస్తాను<br />నా వెలుపలి ప్రపంచాన్నంతా <br />వెలివేస్తాను.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-9207646344917564556?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-68186257073165413252008-02-14T23:35:00.000-08:002008-03-03T23:51:39.307-08:00నేను చదివిన వాటిల్లో మొదటిది, ఇప్పటికీ మళ్ళామళ్ళా చదవాలనిపించేది, అత్యంత స్ఫూర్తిదాయకమైనది.<br /><br /> కధంతా ఒక సముద్రపు కాకి(sea gull) గురించి. దాని (అతని అనాలేమో) పేరు జొనాథన్. తన జాతి వారంతా కూటి కోసం కోటి ట్రిక్కులు అనుకుంటుంటే తను మాత్రం జన్మ సార్ధక్యం కోసం పరితపిస్తుంది. నిద్రాహారాలు లక్ష్యపెట్టక రాత్రీ పగలూ ఎగరటం లో కొత్త శైలులకోసం ప్రయత్నిస్తుంది.<br /><br /> తన జాతివారిలా ఎగరలేనందుకు(ఎగరటం ఇష్టం లేనందుకు) అన్ని ఈసడింపులు, అవమానాలూ, తిండి సంపాదించుకోవడం కూడా చేతగాని అసమర్ధురాలిగా అవహేళనలూ భరిస్తుంది. ఆఖరికి తన జాతి వారందరూ తమలో ఇమడలేదని, కట్టూబాట్లకు లొంగలేదని బహిష్కరిస్తే అదీ ఒకందుకు మంచిదేనని సంతోషంగా భరిస్తుంది.<br /><br /> తనభిలషించిన రంగంలో ఉచ్చస్థితికి వెళ్ళీ, తన ప్రయత్నంలో విజయవంతమై మళ్ళా తన జాతిపై మమకారంతో తన వాళ్ళను ఉధ్ధరిద్దామని తిరిగి వచ్చి అందరి మనసులనూ చూరగొంటుంది. జీవితం గురించిన తన అభిప్రాయాలను అందరితోనూ పంచుకొంటుంది.<br /><br /> క్లుప్తంగా ఒక మంచి పనికి సామాజికాంగీకారంతో పని లేదని, అవమానాలను, అవహేళనలను ఖాతరు పెట్టక నమ్మిన దారిలో ముందుకు సాగిపొమ్మని ఉద్భొధిస్తుంది. మనందరిలోనూ ఒక జొనాధన్ దాగివున్నాడన్న ఒక వాస్తవాన్ని గుర్తించి, లక్య సాధనలో మనకెదురయ్యే ఇబ్బందులను గూర్చి హెచ్చరించి వాటిని ఎదుర్కొనడానికి మనల్ని సంసిధ్ధులని చేస్తుంది. <strong>Richard Bach</strong> దీని రచయత.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-6818625707316541325?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-48956148887550005122008-02-14T02:04:00.000-08:002008-02-14T02:05:42.153-08:00నేనెప్పుడో<br />నన్ను కోల్పోయా<br />నీలో...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-4895614888755000512?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-5049061525755321742008-02-14T02:03:00.000-08:002008-02-14T02:04:37.884-08:00పెదవుల భాష...<br />రెప్పల చప్పుడు...<br />తెలిసేవి కావు<br />ఒకప్పుడు<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-504906152575532174?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-80034999340671526682008-02-14T02:02:00.000-08:002008-02-14T02:03:37.159-08:00ప్రేమీ...<br />స్వాతిముత్యాల్ని దోసిటపట్టాలనుంది<br />ఓసారి నవ్వవూ...!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-8003499934067152668?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-4881135432475155532008-02-14T02:00:00.000-08:002008-02-14T22:05:52.519-08:00దూరంగా వుంటావు<br />వూహలతో ముప్పిరిగొంటావు...<br />మాటలాడవు<br />మదిని హిందోళం పాడిస్తావు...<br />కానరావు కలలనేలుతావు<br />దరికి రావు దూరమైపోవు<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-488113543247515553?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-83013996517497616982008-02-14T01:59:00.000-08:002008-02-14T02:07:51.199-08:00వెన్నెలవీ వసంతానివీ<br />ఆమనివీ యామినివీ<br />సమీరానివీ ప్రమీలానివీ<br />అశ్చర్యానివీ అతిశయానివీ<br /> నీవు<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-8301399651749761698?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6766911103555744096.post-84646053491660191002008-02-14T01:57:00.000-08:002008-02-14T02:07:51.199-08:00ఇన్నాళ్ళూ<br />నువ్వు నాలో సగమనుకొన్నాను.<br />కానీ ఇప్పుడర్ధమయ్యింది<br />నేను శూన్యమని<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6766911103555744096-8464605349166019100?l=amanikoyila.blogspot.com' alt='' /></div>అలేఖ్యhttp://www.blogger.com/profile/17592351754656796942noreply@blogger.com3